Feng Shui

T is weer 'one of those days' vandaag: klaagzangen en zaagklanken gemengd met een portie koppijn, een goeie dosis moeilijkdoende vrouwelijke hormonen... Pfft.

Om niet in total selfpity te vervallen, hier het prachtige lichtpuntje van mijn dag: mijn ventje had heel lekker gekookt (3 gangen begot!) toen ik thuiskwam, onze recent heringerichte (!!) living opgeruimd, kaarsjes angestoken, badje laten lopen (ook hier kaarsjes)... I felt like a princess :)

Echt, k mag van geluk spreken dat k thuis zo ne vent heb zitten hoor. Gisteren heeft hij in een feng-shui-attack onze living heringericht. Het klonk heel eng aan de telefoon, maar het ziet er echt goed uit: mega gezellig en raar genoeg: groter.

Morgen uitgebreider geblog, nu hoofdpijn en bed in, snorry :-)

Ook ne goeiemorgen!

Vrijdagochtens, 7u47, ik sta op mijn bus te wachten als mijn gsm gaat. Nummer onbekend (wie zou er mij om dit uur bellen die ik niet ken?). Ik neem, slim, niet op met mijn naam maar met een simpele 'hallo'.

Zit daar aan de andere kant van de lijn ne perverse vetzak te hijgen en te kreunen. Echt. Je kon alles goed horen :-) Ik was echt verschoten (ik was zéker een uur wakker), en wou ophangen toen ik hem nog net hoorde zeggen: "Ik ben lekker met mezelf aant spelen, je vindt dat toch niet erg he?"...

**goor**

Achteraf denk ik dan: ik had een snappy comeback moeten maken, en vooral niet geshockeerd moeten zijn (daar kicken die venten naart schijnt op) - maar iets belachelijks zeggen en hem gewoon uitlachen. Maar daar denk je dan pas achteraf aan, he.

De rest van de dag stond in het teken van mijn psychopaat du jour; ik heb nog een weirdo op gesprek gehad die mij vertelde wat een zalig paradijs er mij na mijn dood zou te wachten staan (pech hoor, k blijf tot dan gewoon werken) en nog een vreselijk dominante vent op mijn gesprekstoeltje gehad die bijna kwaad werd toen k ni wou inboeten in dominantie (haha).

Voor degenen die gewaarschuwd willen zijn: vanaf nu is 25 januari de Dag van de Mottige Kerels.

We love you Ebay, we do...

Ik kon het echt niet laten vandaag.

Deze middag snel nog even de Meir overgelopen (gevaarlijk, gevaarlijk, op de Frankrijklei werken...) om lastminutesolden te doen, maar eigenlijk vond ik niets naar mijn zin. Spijtig, want (dit zullen de dames zeker beamen) soms kan je gewoon een on-weer-staan-bare drang hebben om iéts te kopen. En als je dan nis naar je goesting vindt ... :-)

Pech dus, dacht ik, maar toen ik thuiskwam kon ik het tóch niet laten van heel eventjes op Ebay te snollen, en jawel hoor, ik heb wat gekocht:



- een set van 8 M.A.C.-borstels, (retail geschat €250 gok ik?) - ik betaalde £9,50 en dat zou ongeveer €15 zijn volgens mij;


- de Large Duo Fibre Brush van M.A.C. (retail €45 euro) - ik betaalde £1,70 dus dat is omgerekend ongeveer €3 misschien?

(Even een side note voor de non-visagisten onder jullie: M.A.C. is zowat de Rolls Royce onder de make-upmerken, niet te betalen in vergelijking met andere professionele isagistenmerken maar oooooooooh zo geweldige producten... En borstels van M.A.C. zijn de droom van àlle visagisten.)

Lachwekkend toch, die prijzen? Mijn mede-Brushketiers zullen begrijpen in wat voor een extase ik momenteel verkeer...

Ik heb dus net ongeveer € 280 uitgespaard of zo. Als dàt geen solden zijn!!!

Warre Friemelpoep!!

Ik zet onze Warre in zijn park vandaag, met een steun in zijn rug (dat hij ons kon zien) en plots valt hij voorover, dubbelgeplooid dus. Ik wil hem terug recht gaan zetten maar nee, meneertje rechtte zijn rug zélf terug naar zit. Klinkt misschien niet méga spectaculair maarre... dat kon hij gisteren nog niet zenne ;-) *trotse mama*

Speciaal voor Niche Dean ;-) (you can die in peace now, lol)

Houseism Du Jour (2)

Cuddy: “Why did you…”
House: “Why does a dog lick its workplace-acceptable euphemism for testicles?”
- Meaning

Poef, cinq!

Relax, take it easy

Eindelijk was het weer zondag, moment van totale ontspanning, verstand op nul en creativiteit ten top: mijn wekelijkse lesdag Master Make-Up Artist.

Zo relax zou ik het eigenlijk niet hebben durven noemen: vandaag was de opdracht een callsheet: 3 looks op telkens een half uur, ouch. Doorwerken dus, en niet te veel tetteren (zéér moeilijke opdracht voor mij, dat had je vast al door).

Ik werkte samen met Kristof vandaag (alles voor de Brushketiers he), wat de nodige hilariteit opleverde... Altijd leuk om een man als een vrouw te mogen opmaken he.

Toen onze docente dan nog meedeelde dat de derde look smokey eyes & valse wimpers inhield... hebben we ons alletwee eens goed laten gaan ;)

Tot zover het weekend, morgen back to work! (Hah wat ben ik blij dat te kunnen zeggen ;-p)

Someone Else Always Says It Better

Hah, net onze Bruce weer eens op de radio horen passeren met zijn levenswijsheden, wat is het weer perfect van toepassing ;-)

Well now I'm no hero
That's understood
All the redemption I can offer
Is beneath this dirty hood
With a chance to make it good somehow
Hey what else can we do now
Except roll down the window
And let the wind blow back your hair
Well the night's busting open
These two lanes will take us anywhere
We got one last chance to make it real
To trade in these wings on some wheels
Climb in back, heaven's waiting down on the tracks...

Houseism Du Jour (1)

Cuddy: ”Dr. House! Need you here.”
House: ”No thanks. Lotta sick people. I might catch something.”
- Kids

Scherven brengen geluk

Hoe verlos je ondergetekende van de hik, les één.

Mijn kersverse collega -zelf verantwoordelijk voor mijn hikbuien met zijn zalige onnozeliteiten de hele dag ;p- had vrijdag de onweerstaanbare drang, of zeg ik beter: roeping, om mij van de hik af te helpen. "Ik zal u eens goed doen verschieten", jaja.

Gewapend met een schoteltje en met een mes (oei dit is spannend! ik moet jullie teleurstellen, t loopt niet bloederig af) zette hij zich achter mij met (I can only imagine) het plan om eens veel lawaai te maken door met dat mes op dat schoteltje te kloppen. But no, his evil plan backfired: schoteltje in stukken, en ik zat scherfjes porselein uit mijn decolleté te vissen.

Anyway, de slappe lach en knalrode koppen later, zal the Dean of St. Easily Bored (voor de vrienden :-)) dan toch voor eeuwig in mijn geheugen gegrift blijven staan als àllereerste man die aan diggelen gaat (slaat?) voor mij.

EN voor diegenen die het zich afvroegen: mijn hik was nog steeds niet over.

The Return

Een nieuw jaar, goede voornemens: je kent het wel. Een waslijst onhaalbare items die Mijn Leven zouden moeten verbeteren. Bridget Jones deed het ons voor en sindsdien vinden alle chicklitlezende, sexandthecityverslaafde meisjes (ondergetekende incluis) dat het rond 01/01 weer eens tijd wordt om hun leven te beteren.

Vorig jaar ben ik er in geslaagd om voor 7 jaar ineens te voorzien, kwestie van geen half werk te doen en mijn eigen gezever een tijdje niet te moeten aanhoren:
- een auto kopen;
- een appartement kopen;
- trouwen;
- zwanger geraken;
- ne gezonde kleine op de wereld zetten;
- eindelijk op reis met mijn ventje;
- nieuw werk vinden.

Tot zover dus het succesvol gedeelte.
Wat mij vorig jaar niet gelukt is, is regelmatig mijn blog updaten en de wereld op de hoogte houden van de avonturen van MegaMellie ;-) Enfin, het wereldwijdeweb heeft daarom blijkbaar besloten dat mijn blog gedoemd was om in het niets te verdwijnen, want toen ik er gisteren op wou inloggen was hij verdwenen.

Hopeijk ziet deze blog mij ietsiepietsie liever ;-)

Op hoop van zege, here we go again!