Vrijdagochtens, 7u47, ik sta op mijn bus te wachten als mijn gsm gaat. Nummer onbekend (wie zou er mij om dit uur bellen die ik niet ken?). Ik neem, slim, niet op met mijn naam maar met een simpele 'hallo'.
Zit daar aan de andere kant van de lijn ne perverse vetzak te hijgen en te kreunen. Echt. Je kon alles goed horen :-) Ik was echt verschoten (ik was zéker een uur wakker), en wou ophangen toen ik hem nog net hoorde zeggen: "Ik ben lekker met mezelf aant spelen, je vindt dat toch niet erg he?"...
**goor**
Achteraf denk ik dan: ik had een snappy comeback moeten maken, en vooral niet geshockeerd moeten zijn (daar kicken die venten naart schijnt op) - maar iets belachelijks zeggen en hem gewoon uitlachen. Maar daar denk je dan pas achteraf aan, he.
De rest van de dag stond in het teken van mijn psychopaat du jour; ik heb nog een weirdo op gesprek gehad die mij vertelde wat een zalig paradijs er mij na mijn dood zou te wachten staan (pech hoor, k blijf tot dan gewoon werken) en nog een vreselijk dominante vent op mijn gesprekstoeltje gehad die bijna kwaad werd toen k ni wou inboeten in dominantie (haha).
Voor degenen die gewaarschuwd willen zijn: vanaf nu is 25 januari de Dag van de Mottige Kerels.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten