Het was weer vrijdag vandaag. Geen hijgers, geen explosieven, maar enkel: nieuws dat insloeg als een bom. Een van mijn collega's (die op interimbasis werkt) is vrijdag doodleuk meegedeeld dat ze maandag niet meer moet komen. Ze was even niet op haar plek (in gesprek met de verantwoordelijke, denk ik) toen er een mailtje binnenrolde met daarin de aankondiging dat er vanaf maandag bij ons een nieuwe collega start in haar plaats. Nog half verdwaasd aan het lezen (hoezo, en zij dan?) - komt ze de trap afgelopen en neemt zonder iets te zeggen haar jas en loopt buiten. Ze had net het nieuws gekregen. Nu werk ik daar ocharme net een maand, maar zie, daar KRIJG ik het dus van he. Wij wisten van niets, nog steeds niet trouwens, geen reden waarom, geen waarschuwing voor haar dat ze misschien haar job niet goed deed? Communicatie, mensen!
Nu soit, ik ben geen HRverantwoordelijke en de beslissing zal wel een gegronde reden hebben maar ik ben er toch serieus van aangedaan. Zeker als zo'n dingen onverwachts gebeuren. Ik had haar graag, en ondanks dat collega's niet altijd 100% tevreden waren over haar werk, vond ik dat ze potentieel had, en (voor zover ik zicht had op wat ze deed) ze erg haar best deed - voor mijn afdeling althans. One of those days he, maar het doet mij weer even stilstaan bij het feit dat iedereen vervangbaar is, en dat ik mij eigenlijk heel snel aan mensen & situaties hecht. Ben benieuwd voor De Nieuwe, maandag, wat voor iemand dat gaat zijn.
Voor de rest: woensdagavond nog eens naar De Fez (laaaaang geleden) met twee collega'tjes. Tangine met kip & abrikozen & walnootjes, here I come!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten