Het was weer eens vrijdag. Opgestaan na meermaals gepord te zijn geweest ("jaja, jaja k ben wakker!"... not!) door mijn lieftallige echtgenoot, douchke in, mmm ik ben precies wat duizelig vandaag, misschien even mijn bloeddruk nemen just to be sure: 85/49. Nu ben ik genen dokter maar ik herinner mij vaag dat het eerste getal best uit minstens 3 cijfers bestaat en dan het weede getal best minstens met een 7 begint.
Laag dus.
Okee, niet met de tram maar met de auto naart werk (we zouden toch ni willen flauwvallen in de metro ofzo). We passeren langs t kantoor maar rijden ietske door om te draaien (A'pencentrum, slecht idee met de auto), ik zie vaag 'iets' vor de deur vant werk liggen, ach ja, der zal wel weer een zatlap in ons portaal geslapen hebben en zijn lege pint achtergelaten hebben zeker?
Ik kom toe, blijkt da pintje geen pintje te zijn maar, u leest het goed, een bom. Mijn collega's hadden gelukkig de politie al gebeld, die meteen een stuk straat afzetten en er DOVO bijhaalden. T bleek geen vals alarm te zijn, ze spraken van een ontploffingskracht met een straal van 20m die alle glas had doen springen (glas doen springen? en wij dan?) - zoals één van mijn uitzendkrachtjes zou zeggen: toftof!
Tja, en wa doet ne mens als hij moet wachten... Gratis ontbijt op café he. Ja, technisch werkloos...
Fijner nieuws: mijn dear vriendinneke Els begint maandag bij ons opt werk!
Ik ben benieuwd wat voor citaten er bij op onze muur gaan komen :-)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten